فیلم کانجورینگ (احضار) چقدر توانسته شما را بترساند؟ شاید کمی برایتان شوکه‌کننده باشد اما باید بدانید که فیلم ترسناک کانجورینگ بر اساس یک داستان واقعی یا بهتر است بگوییم با الهام از یک ماجرای واقعی ساخته شده است. آندریا پرون (Andrea Perron) نویسنده‌ی کتاب House of Darkness House of Light (خانه‌ی تاریکی خانه‌ی روشنایی) در نامه‌ای که در سال 2013 به یکی از وب‌سایت‌های معروف نوشت، اعلام کرد که ایده‌ی اصلی این فیلم بر اساس داستان واقعی کانجورینگ است که در کتاب فوق هم ماجرایش شرح داده شده است.

فیلم کانجورینگ برگرفته از یک داستان واقعی است، داستان ما. با این وجود، فیلم‌ها بر اساس سه‌گانه من یعنی «خانه‌ی تاریکی خانه‌ی روشنایی» خلق نشده است. در عوض، فیلم‌ها بر اساس پرونده‌های واقعی ماجرای اِد و لورن وارن ساخته شده است. تفاوت‌هایی در اثر و ماجرای اصلی وجود دارد و گاهی هم با برداشت آزاد از ماجرا روبه‌رو هستیم اما در مجموع، واقعیت همان ادعایی است که در ابتدا کردم – می‌خواهید باورکنید یا نه، این بر اساس داستانی واقعی است.

آندریا پرون

در ادامه به پاسخ پرسش‌هایی می‌پردازیم که می‌توانند اطلاعات جالبی از داستان واقعی کانجورینگ و رازهای پشت آن را برای شما آشکار کنند.

چه مدت زمانی خانواده‌ی پرون در خانه‌ی روستایی واقع در راد آیلند (Rhode Island) ساکن بودند؟

خانواده‌ی پرون اصلی، تقریباً به‌مدت ده سال در این‌ خانه‌ی روستایی زندگی کرده‌اند. این خانه، در شهر کوچک هریس‌ویل (Harrisville) واقع در راد آیلند (Rhode Island) بنا شده است. راجر پرون و همسرش کارولین این خانه را در زمستان 1970 میلادی خریداری کردند. این زمین 200 هکتاری فضای بسیار زیادی را در اختیار آنان قرار می‌داد تا پنج فرزند خود با نام‌های آندریا (که در بالا به نامه‌ی او اشاره شد)، نانسی، کریستین، سینتیا و آ‌پریل را بزرگ کنند. آن‌ها در سال 1980 از آن خانه بیرون رفتند و آن را رها کردند.

کانجورینگ - 0
ردیف بالا: خواهران واقعی خانواده‌ی پرون
ردیف پایین: بازیگران فیلم کانجورینگ که در نقش آن‌ها ایفای نقش کرده‌اند

آیا لورن وارن و دیگر اعضای واقعی خانواده‌ی پرون از ساخت فیلم کانجورینگ حمایت کردند؟

به‌طور خیلی خلاصه، بله. براساس تحقیقات در داستان فیلم کانجورینگ ، مشخص شد که محقق و بازپرس موارد ماوراءطبیعه در نقش مشاور به جیمز گان، کارگردان و فیلم‌ساز این اثر مشورت داده است. او حتی از ویلیمنگتون، در شمال کارولینا هم بازدید کرد تا بتواند این کار را به‌خوبی انجام دهد. کانجورینگ در واقع بیش‌تر از روایت و پرونده‌های لورن و شوهرش اد وارن در مورد ماجرای خانواده‌ی پرون در دهه‌ی 70 میلادی الهام گرفته است.

تمام اعضای خانواده‌ی پرون هم حمایت خود را از کانجورینگ اعلام کردند، همان‌گونه که از کتاب آندریا پرون، دختر خانواده، با نام «خانه‌ی تاریکی خانه‌ی روشنایی» حمایت کرده‌ بودند. کتابی که به ماجرای واقعی این رویداد می‌پردازد. همچون لورن وارن، اعضای مختلف خانواده‌ی پرون که با تهیه‌کننده‌ی کانجورینگ یعنی تونی دِرُسا-گراند (DeRosa-Grund) دوست هستند، از ویلیمنگتون بازدید کردند تا کمک خود را به فیلم انجام دهند. همان‌گونه که انتظار می‌رفت، آندریا بیش‌ترین همکاری را داشته و بین خواهرهای دیگر، ظاهراً کریستین فردی بوده که بیش‌ترین بی‌میلی را برای صحبت کردن از تجربه‌ی عجیب خود در آن خانه داشته است.   

بتشیبا شرمن واقعی که بود؟

ترسناک‌ترین و آزاردهنده‌ترین روح فیلم کانجورینگ، روحی فردی به نام بتشیبا تایر بود. بتشیبا تایر شرمن (Bathsheba Thayer Sherman)، در سال 1812 در راد آیلند به‌دنیا آمد. او در ده مارس 1844 با جادسون شرمن (Judson Sherman) ازدواج کرد. بتشیبا به‌عنوان خانم خانه، کارهای خانه را سر و سامان می‌داد و از آن طرف شوهرش جادسون شرمن به‌عنوان یک مزرعه‌دار در زمین خودشان کار می‌کرد. وقتی بتشیبا در مارس 1849 حدوداً 37 ساله بود، او و جادوسن صاحب فرزند پسری به نام هربرت ال. شرمن شدند. این احتمال وجود دارد که آن‌ها صاحب سه فرزند دیگر هم شده باشند. فرزندانی که متاسفانه نتوانستند سن 7 سالگی را پشت سر بگذارند. با این حال، منبع و گزارش دقیق و ضبط شده‌ای برای تایید این موضوع وجود ندارد. خانواده‌ی آن‌ها اکثراً یک خدمتکار و شاگرد شبانه‌روزی هم داشتند که به آن‌ها در کار مزرعه کمک می‌کرد.

آیا تصویری واقعی از بتشیبا شرمن وجود دارد؟

تنها تصویری که وجود دارد و می‌توانیم احتمال دهیم که این تصویر جادوگر مظنون کانجورینگ یعنی بتشیبا شرمن باشد، تصویری است که می‌توانید آن را در پایین نگاه کنید. این تصویری از خانه‌ی خانواده‌ی پرون است که تقریباً می‌توان گفت متعلق به سال 1885 میلادی است. بتشیبا شرمن واقعی که در کنار مزرعه‌ شرمن زندگی می‌کرد، در این زمان در اوایل دهه‌ی 70 سالگی‌‌اش است. البته، اگر در این موقع همچنان در قید حیات بوده باشد چرا که او در بهار 1885 فوت کرد.

کانجورینگ - 1
خانه‌ی واقعی خانواده‌ی پرون‌ (ملک آرنولد) در حوالی سال 1885
آیا فردی که در تصویر مشخص شده، بتشیبا شرمن است؟

در بعضی از ویدیوهای تبلیغاتی کتاب «خانه تاریکی خانه روشنایی» آندریا پرون، روی این تصویر تاکید زیادی صورت گرفت و روی تصویر زنی که در وسط صفحه ایستاده است زوم کرده و اشاره داشت که او احتمالاً بتشیبا شرمن است. بیش‌تر به‌نظر می‌رسد که این تاکتیکی تبلیغاتی برای معرفی بیش‌تر کتاب باشد زیرا که چندان گواه معتبری بر این قضیه وجود ندارد که این زن که در وسط تصویر ایستاده، بتشیبا شرمن باشد. به علاوه، این واقعیت که زن یک ماسک جراحی پوشیده، بدون شک به ترسناک‌تر شدن تصویر و ویدیوهای تبلیغاتی می‌افزاید اما با این حال تقریباً این قضیه را غیرممکن می‌کند که کسی بتواند هویت واقعی او را تشخیص دهد. اگر در شگفت هستید که چرا این زن ماسک جراحی پوشیده، این بیش‌تر محتمل است که به خاطر محافظت خودش در مقابل گسترش باکتری حاصل از آنفلوانزا یا یکی از دیگر از بیماری‌های گسترده و واگیردار آن روزها مثل دیفتری یا سل باشد.

آیا بتشیبا شرمن واقعاً یک جادوگر بود؟

خیر. هیچ مدرک معتبر و محکمی وجود ندارد که از این تئوری پشتیبانی کند و ثابت کند که او یک جادوگر واقعی بوده است؛ فقط افسانه‌ها و قصه‌های قومی و محلی این را گفته‌اند. ظن‌ها از جایی شروع شد که یک طفل شیرخوار تحت مراقبت او به‌طرز مرموزی مرد. وقتی بدن کودک معاینه شد، مشخص شد که زخمی فانی در اثر یک سوزن خیاطی بر جمجمه‌ی کودک باعث مرگ او شده است. با این که مردم شهر باور داشتند که بتشیبا آن کودک شیرخوار را به‌عنوان قربانی به شیطان پیشکش کرده، اما به خاطر عدم شواهد کافی، دادگاه او را بی‌گناه از هر اتهامی دانست. با اینکه او به‌صورت قانونی بی‌گناه شناخته شد، اما این نتوانست مردم را قانع کند.

آندریا پرون در کتاب خودش اشاره می‌کند که مادرش کارولین، با مردی به نام مک‌کیچرن (Mr. McKeachern) صبحت کرده است که ظاهراً به‌عنوان مورخ محلی شناخته می‌شد، آقای مک‌کیچرن به کارولین می‌گوید که بتشیبا به کارمندان و کارکنان مزرعه‌اش گرسنگی‌ میداده و آن‌ها را کتک میزده است.

بتشیبا چگونه مرد؟

در تحقیقاتی که برای داستان واقعی فیلم کانجورینگ انجام شد، فهمیدیم که جادوگر مظنون این فیلم یعنی بتشیبا شرمن در 25 ماه می 1885 در دوران پیری‌اش مرده است. به‌سختی می‌توان گفت که حدود 4 سال پس از مرگ شوهرش جادسون شرمن در 1881، او هم مرده است. بتشیبا زنده ماند تا ببیند پسرش هربرت، مزرعه‌داری همچون پدرش، با نامزدش خود به نام آنا در سال 1881 ازدواج کند.

مقالات گوناگونی در اینترنت وجود دارند که شما را به این باور می‌رسانند که بدن او پس از مرگ به‌معنای واقعی کلمه به سنگ تبدیل شده است یا او در اثر فلجی عجیب و غریب که دکترها را هم ترسانده بود، مرده است. اساس این داستان‌ها و گفته‌ها، بیش‌تر از افسانه‌ها و قصه‌های قومی و محلی (یا حتی شایعه‌های اینترنتی) نیست و این مقاله‌ها اکثراً به این نکته اشاره می‌کنند که او چهار فرزند داشته است که همگی قبل از چهار سالگی مرده‌اند. اما این قضیه، با سوابق سرشماری دولت آمریکا تناقض دارد که می‌دانیم او پسری به نام هربرت ال. شرمن داشته که عمری طولانی را به‌عنوان یک مزرعه‌دار تجربه کرده و فامیل خودش را داشته است. برای سه فرزند دیگرش، ما فقط توانستیم یک گزارش غیر رسمی در یک سایت اینترنتی عمومی پیدا کنیم که سه فرزند او را با نام‌های ژولیا (متولد 1845)، ادوارد (متولد 1847)، جرج (متولد 1853) مشخص کرده بود. البته، این احتمال هم وجود دارد که آن‌ها قبل از انجام سرشماری بعدی، مرده باشند.

کانجورینگ - 2

قبر بتشیبا شرمن کجاست؟

قبر بتشیبا شرمن در قبرستانی تاریخی در میان خیابان آتش‌نشانی و ماشین‌چاپ روزنامه واقع در هریس‌ویل، راد آیلند (در نزدیکی جاده‌ی مزرعه‌ی خانواده‌ی شرمن) قرار دارد.

خانواده‌ی پرون چگونه فهمیدند روحی که آنان را شکار می‌کند، بتشیبا شرمن بوده است؟

خانواده‌ی پرون این قضیه را زمانی فهمیدند که از اد و لورن وارن درخواست کمک و تحقیق برای اتفاقات عجیب خانه کرده بودند و آنان به خانواده‌ی پرون گفتند که ممکن است این‌ قضیه با روح بتشیبا شرمن ارتباطی داشته باشد. مادر خانواده، کارولین پرون، به اد و لورن وارن در مورد حادثه‌ای که چندسال پیش برایش رخ‌ داده بود توضیح داد. او به آن‌ها گفت درحالی که بر روی مبل لم داده بوده، ناگهان دردی سوراخ‌کننده و زجرآور را در ماهیچه‌ی ساق پای خود حس کرده و همان‌ موقع ماهیچه‌اش شروع به اسپاسم یا گرفتگی شدید کرده است. او وقتی نگاهی به ماهیچه‌ی خود انداخت، متوجه شد که آن قسمت ماهیچه که شروع به درد کرده بود، خون آمده است. او به‌دنبال ردی از زنبور یا هر چیز دیگر که ممکن است باعث سوراخ شدن آن قسمت پایش شده باشد، گشت اما چیزی را نیافت. آندریا پرون در کتاب خود شکل این زخم را به‌عنوان یک دایره و گردی هم‌مرکز و دقیق توصیف می‌کند که گویی یک سوزن خیاطی بزرگ به پوست آن رخنه کرده باشد.

وقتی کارولین به اد و لورن وارن این قضیه را به ماجرای بتشیبا شرمن که مظنون به قتل یک طفل کوچک با سوزن خیاطی بوده است تشبیه کرد (در بالا ماجرای آن گفته شده است)، لورن این احتمال را داد که بتشیبا شرمن توانسته سوزن را با خود به دنیای پس از مرگ ببرد و از آن برای ضربه زدن به ماهیچه‌ی ساق پای کارولین استفاده کند. از این به بعد، لورن وارن حضور شیطانی و مبهمی که در خانه‌ی پرون‌ها دیده می‌شد را به بتشیبا منتسب کرد.

آیا از همان خانه‌ی مرموز و ترسناک قدیمی خانواده‌ی پرون در فیلم کانجورینگ (Conjuring) استفاده شده است؟

خیر. با بهره‌‌گیری از بودجه 13 میلیون دلاری فیلم، سازندگان تصمیم گرفتند تا خانه‌ی مزرعه‌ای پرون‌ها را در شهر ویلیمنگتون واقع در ایالت کارولینای شمالی (تصویر پایین) بازسازی کنند. تصویری که قبلا بالا دیدید، تصویر واقعی خانه‌ی پرون‌ها در دهه‌ی 70 میلادی در راد آیلند است. جایی که این خانواده مدت نسبتاً زیادی در این خانه‌ی عجیب و ترسناک زندگی کرده‌اند.

کانجورینگ - 3

خانه‌ی واقعی پرون‌ها در کجا واقع شده است؟

خانه‌ای که در فیلم احضار هم آن را دیدیم، اغلب با نام خانه‌ی پرون‌ها شناخته‌‌ می‌شود، در حالی که ملک قدیمی آرنولد همچنان در آنجا قرار دارد و در شهر هریس‌ویل در ایالت راد آیلند واقع شده است. انبار غله‌ی آن‌ها هم همچنان وجود دارد و در سمت چپ خانه‌ مستقر است. وقتی خانواده‌ی پرون دوران سختی را سپری می‌کردند و کار و بارشان به مشکل خرده بود، آن‌ها با اکراه و بی‌میلی بخش قابل توجه‌ای از دارایی 200 هکتاری خود را به‌فروش رساندند. این مقدار اکنون 8.5 هکتار ثبت شده است.

دارندگان بعدی ملک هم این دارایی را با نام‌های دیگری علاوه بر «ملک آرنولد» (Arnold Estate) خطاب می‌کردند؛ یکی از نام‌هایی که اخیرا به آن اشاره شده، «مزرعه قدیمی بروک» (Old Brook Farm) است. قبل از این که این زمین به‌عنوان ملک آرنولد شناخته شود، نام اصلی‌اش «خانه‌ی دکستر ریچاردسون» بوده است (Dexter Richardson House)، نامی که به‌نظر می‌رسد متعلق به خانواده‌ای باشند که آن را برای اولین بار ساخته‌اند. دارندگان قبلی این ملک، نورما ساتکلیف و جِری نلفریک هستند که هیچ رابطه و نسبتی هم با خانواده‌ی پرون ندارند.

چند نفر در آن خانه و زمین مخوف مرده‌اند؟

آندریا پرون می‌گوید که قبل از ورود آن‌ها، هشت نسل از یک خانواده‌ی بزرگ در آن خانه اقامت گزیده‌ و مرده‌اند. او در ادامه می‌گوید که بعضی از آن‌ها هرگز آنجا را ترک نکردند.  بر اساس نوشته‌های «کتاب سیاه بوریلویل»، اطلاعات سابق محلی شهر، در این دارایی مخوف گزارش‌های عجیب و تلخی همچون دو خودکشی با طناب‌ دار، یک خودکشی با سم، تجاوز و قتل کودکی 11 ساله توسط یک کارگر مزرعه، دو غرق شدن، مرگ 4 مرد که در اثر یخ‌زدگی مرده‌اند و ماجراهای تلخ دیگری ثبت شده است.

آندریا پرون در کتاب خود درباره‌ی مرگ‌هایی که برای خانواده آرنولد در این دارایی پیش آمده می‌گوید که بیش‌تر مرگ‌های ثبت شده در این دارایی ترسناک، متعلق به این خانواده بوده است؛ خانم جان آرنولد، هارمونی، جانی و پرودنس و غیره. حتی بتشیبا هم یک آرنولد بوده است. با این وجود، در قضیه تجاوز و مرگ پرودنس اس. آرنولد یازده ساله، مشخص شده است که مرگ او در شهر اکسبریج ایالت ماساچوست بوده است، نه بوریلویل و راد آیلند. این یعنی مکان مرگ او در مزرعه نبوده است. علاوه بر این، گزارش‌های ثبت شده دلیل مرگ او را اینگونه عنوان می‌کنند که” گلوی او توسط W.E.K بریده شده است”. این اطلاعات با چیزی که آندریا در کتاب خود گفته مغایرت دارد. او در کتاب به اسم «بیل نورتون» اشاره کرده است. اولین حرف یعنی ‘W’ می‌تواند مخفف ویلیام باشد که به نام بیل کوتاه شده است. با این وجود اگر این را هم بپذیریم، نام فامیلی را نمی‌توانیم مطابقت دهیم و اشتباه از آب در می‌آید. آندریا منبع خودش را به «کتاب سیاه بورویل» ارجاع می‌دهد که توسط مردی به‌نام جان اسمیت مطابقت داده شده و نوشته‌های اضافی و جانبی‌اش را هم فردی با نام جی. سی متیوسن نوشته است.

آیا فروشنده‌ی ملک آرنولد (همان دارایی ترسناک که خانواده‌ی پرون در آن زندگی کردند) به خانواده‌ی پرون درباره‌ی واقعیت و چیزهای ماورایی آن گفته بود؟

نه. در حین تحقیقات برای داستان اصلی فیلم کانجورینگ متوجه شدیم که ایالت راد آیلند به‌صورت قانونی فروشنده‌ی خانه را ملزم نمی‌کند که به خریدار در مورد وجود چیزهای ماوارءطبیعی یا هر چیز عجیب و نادری که در آن دارایی رخ داده، آگاهی بدهند. با این وجود، آندریا پرون در کتاب «خانه‌ی تاریکی خانه‌ی روشنایی» بیان می‌کند در روزی که به این خانه نقل مکان کرده‌اند، مرد فروشنده به پدرش گفته که چراغ‌ها را در شب روشن بگذارد.

آیا دارندگان دیگر این ملک به جز خانواده‌ی پرون، تجربه‌های ماورایی مشابهی داشته‌اند؟

دختر بزرگ خانواده پرون یعنی آندریا در کتابش به این قضیه اشاره کرده و می‌گوید: «هر کسی که در این خانه زندگی کرده و ما او را می‌شناسیم، چنین چیزی را تجربه کرده است. برخی با جیغ و فریاد آن‌جا را ترک کرده و برای نجات جانشان از آنجا فرار کرده‌اند. مردی که پس از ما خانه را خرید و می‌خواست در آنجا اقامت کند، با رها کردن ماشین‌، ابزار و حتی لباس‌هایش آنجا را با جیغ و فریاد رها کرد. او هرگز به این خانه بازنگشت و در نتیجه افرادی که صاحب آن مکان بودند، دارندگان زمین‌های مجاور، هرگز به آن‌جا نرفتند و آن خانه تا سال‌ها خالی بود.

دارنده‌ی قبلی این ملک، نورما ساتکلیف است. خانم ساتکلیف بیان کرده که او و شوهرش جِری در این خانه مزرعه‌ای تجربه‌های بسیار کم‌تنش‌تری نسبت به چیزی که برای خانواده‌ی پرون اتفاق افتاده تجربه کرده‌اند و آن‌ها چیزی از باز شدن ناگهانی درب سالن اصلی، صدای افرادی که در اتاق دیگر صحبت می‌کنند، صدای قدم‌های ناشناس و باز شدن درب اتاق دیگر و لرزیدن صندلی شوهرش مشاهده نکرده‌اند. تنها چیزی که آن‌ها تاکنون با آن مواجه شده‌اند، نور مریی آبی خاصی بوده که نورما آن را وقتی به سوی اتاق خواب می‌تابیده دیده است و شوهر او هم یک بار فکر کرده که مه‌ای را در خانه دیده است. نورما تاکید می‌کند که او همیشه‌ می‌خواهد چیزها را از دیدگاه علمی بنگرد و او از این مشاهدات اندکش در این خانه، نتیجه‌ی خاصی نگرفته است. از وقتی که فیلم اکران شده، او به‌صورت مکرر و بی‌وقفه مواجهه با افراد مزاحم و تماشاچی (که می‌خواهند از ماجرای خانه سر در بیاورند) را تحمل کرده است. در پاسخ، او ماه‌ها صرف جمع‌آوری شواهدی کرده است که ادعای آندریا پرون و داستانش و همین‌طور فیلم‌ها را رد کند.

در جریان گفت‌وگوی نورما و آندریا پرون، نورما بیان می‌کند که کشیشی به همراه همسرش وجود دارد که در این مکان زندگی کرده و هرگز سخن از تجربه‌ی چیزهای ماوراطبیعی نکرده است. لورن وارن سعی دارد این قضیه را به این واقعیت ربط دهد که آن مرد یک کشیش بوده و نمی‌خواسته چنین اطلاعاتی را آشکار کند.

البته، جدیدترین دارندگان این خانه یعنی کوری و جنیفر هاینزن هم از وقوع اتفاقاتی عجیب در این خانه خبر داده‌اند.

کانجورینگ - 4

آیا عروسک ترسناک درون فیلم از یک عروس واقعی الهام گرفته است؟

بله، اما این ارتباطی به ماجرای خانواده پرون ندارد. این عروسک به یک پرونده‌ی معروف ماوراءطبیعه دیگر در سال 1970 بازمی‌گردد که اد و لورن وارن روی آن تحقیق می‌کردند. پرونده‌ی ترسناک و معروفی که با عروسک آنابل هم شناخته می‌شود. در جزییات این پرونده آمده است:

یک دانشجوی پرستاری به نام دونا برای جشن سال نو از مادرش این عروسک را هدیه می‌گیرد. مدت کوتاهی پس از آن، دونا و هم‌اتاقی‌اش آنجی، کم‌کم متوجه می‌شوند که عروسک خود به‌خود و بدون دخالت آن‌ها، موقعیتش را تغییر می‌دهد و حتی در آپارتمان جابجا می‌شود. بعد از آن، دونا و آنجی متوجه پیام‌های کودکانه‌ی عجیبی شدند که گویی شتاب‌زده و با دست‌خطی بچه‌گانه روی کاغذهای پوستی نوشته شده‌اند. آن‌ها نتیجه گرفتند که این پیام‌ها باید از طریق عروسک باشد. این قضایا وقتی تشدید شد که دوست آن‌ها لو، که با آن‌ها زندگی می‌کرد ادعا کرد که عروسک آنابل سعی داشت در خواب او را خفه کند. در یک مورد دیگر، لو باور داشت که عروسک تسخیرشده‌ی آنابل مسئول خراش‌های خونین پنجه‌مانندی بوده است که وقتی در جستجوی صدایی برای تحقیق به اتاق دونا رفته، آن را در قفسه‌ی سینه‌اش دیده است. برای درست کردن و اصلاح اوضاع موجود، جلسه‌‌ی احضار ارواحی تشکیل شد. رسانه‌ها اطلاع دادند که این عروسک توسط دختر جوانی به‌نام آنابل تسخیر شده است، دختری که قبل از ساخته شدن آن آپارتمان، در آن ملک سکونت داشته است. وقتی او فقط هفت سال داشت، بدن بی‌جانش در آپارتمانی که اکنون در آنجا بنا شده، پیدا شد.

اد و لورن وارن در نهایت پس از اینکه از طریق کشیشی که دونا با او در تماس بود، درباره‌ی ماجرای عروسک ترسناک آنابل اطلاع یافتند، تحقیقات خود را در مورد این پرونده آغاز کردند. به پیشنهاد وارن‌ها یک مراسم جن‌گیری در آپارتمان برگزار شد و دونا هم درخواست کرد که وارن‌ها عروسک آنابل را با خود ببرند و زین پس در مالکیت آن‌ها باشد. عروسکی که همچنان هم وجود دارد و در جای خاصش که در دارایی وارن‌هاست از آن نگه‌داری می‌شود. اگر مشتاق اطلاعات بیش‌تر درباره‌ی این پرونده باشید، می‌توانید هشت واقعیت ترسناک درباره عروسک واقعی آنابل را بخوانید.

کانجورینگ - 5


برای ساخت
فیلم کانجورینگ چقدر زمان صرف شده است؟

فیلم کانجورینگ به مدت 20 سال در حال ساخت بوده است. البته منظور زمان کامل و جدی ساخت پروژه نیست بلکه زمانی که اولین جرقه‌ها و تحقیقات برای ساخت آن صورت گرفته است. از زمانی که محقق مسائل ماورایی یعنی اد وارن برای تونی دِروسا-گراند نواری را پخش کرد که در آن مصاحبه‌ی او و کارولین پرون ضبط شده بوده است. این مصاحبه متعلق به اولین دیدار اد وارن و خانواده‌ی پرون در خانه‌ی ترسناک آنان است. تونی دِروسا-گراند همان موقع شیفته و جذب موضوع عجیب و ترسناک این خانه می‌شود و می‌گوید: «اگر ما نتوانیم این را به یک فیلم سینمایی تبدیل کنیم، نمی‌دانم چه کار دیگری از دست ما می‌آید.» او همچنین از همان موقع از ایده‌هایش برای فیلم با اد وارن گفتگو و بحث می‌کند. دِ روسا-گراند می‌گوید: «این قضیه یا سیاه یا سفید است. این زن [کارولین پرون] یا از مشکلات و بیماری‌های ذهنی شدید رنج می‌برد، که اینگونه نیست، یا به معنای واقعی کلمه ترسیده است، که واقعاً هم اینگونه است.»

نظر شما چیست؟ آیا شما داستان واقعی فیلم کانجورینگ را باور می‌کنید و فکر می‌کنید که داستان خانواده‌ی پرون و همین‌طور ماجراهای روایت شده از سوی آندریا پرون و اد و لورن وارن واقعی است؟

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید