بدون شک اغراق نیست اگر بگوییم که شاید هزاران نفر از کسانی که خود را گیمر می‌نامند، روزی روزگاری با «کال آو دیوتی» بود که وارد این عرصه شدند و حتی خیلی از آن‌ها هنوز فرنچایز مورد علاقه‌شان را کال آو دیوتی می‌نامند. البته این موضوع کاملا قابل درک است. سیر صعودی کیفیتی که این فرنچایز در گذر زمان طی کرد به قدری ملموس و تحسین برانگیز بود که حتی کسانی که حرفه‌ای بازی را دنبال نمی‌کردند را به سمت خودش جذب کرد و با ارائه گیمپلی، داستان و المان‌های جذاب دیگر، چندین هزارساعت جذابیت را برای همگان به ارمغان آورد. حالا Call of Duty Modern Warfare جدید معرفی شده است.

جنگاوری مدرن

در سال ۲۰۰۴ بود که اولین قسمت از زیرسری «مدرن وارفر» توسط استودیو «اینفینتی وارد» ساخته و توسط کمپانی «اکتیویژن» منتشر شد. همه چیز از همان ابتدا عالی به نظر می‌رسید؛ ۲۲ نفر از اعضای سازنده سری «مدال افتخار» به اینفینیتی وارد پیوسته بودند و همگی آن اعضای کارکشته خواهان ساخت یک سری جدید بودند که بر خلاف قسمت‌های قبلی سری که بیشتر به دوران جنگ‌ سرد و جنگ جهانی می‌پرداخت، این‌بار به زمان حال آمده بود و با تغییر المان‌های جنگاوری به استایل پیشرفته و اضافه کردن عناصر جنگاوری نوین، یکی از مهم‌ترین، متفاوت‌ترین و جذاب‌ترین بازی‌های نسل هفتم بود که طرفداران بسیار زیادی را برای این فرنچایز ساخت و حتی هنوز هم سرورهای آنلاین این عنوان شلوغ هستند؛ خصوصا در ایران استقبال بسیار خوبی از این عنوان شد.

شاید دلیل اصلی جذابیت بیشتر این قسمت نسبت به قسمت‌های قبلی‌اش، پرداختن بیشتر به محتوای داستانی و البته المان‌های متفاوت در گیم‌پلی بود که پیشتر نه تنها در سری کال آو دیوتی، بلکه در دیگر بازی‌های شوتر اول شخص بسیار کمتر دیده بودیم. قسمت اول در نقش «جان مک‌تاویش» ملقب به Soap بازی می‌کنیم که توسط «کاپیتان پرایس» برای تیم «براوو 6» انتخاب شده است. از همان ابتدا مک‌تاویش به عنوان یکی از اعضای موثر و کارآمد این گروه با پرایس رفاقتی نزدیک ایجاد کرد و تقریبا عادت کرده بودیم که در ماموریت‌ها شوخی‌های خنده‌دار پرایس و مک‌تاویش را با یکدیگر بشنویم.

در اتفاقی کاملا غیرمنتظره، قسمت دوم و دنباله «مدرن وارفر» تایید، ساخته و منتشر شد. دقیقا همان تیم سازنده قسمت اول و با کارگردانی «جیسون وست»، یک بازی اکشن و موفق دیگری خلق کردند که تا آن زمان بدون شک بهترین کال آو دیوتی به شمار می‌رفت و با ادامه دادن داستان قسمت اول، بار دیگر مک‌تاویش و پرایس را کنار یک‌دیگر قرار دادند. به نظر می‌رسید که اینفینیتی وارد اهمیت داستان و شخصیت‌پردازی را به خوبی درک کرده بود و در این قسمت از چند شخصیت فرعی دیگر استفاده کرد که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به «گوست» (Ghost) اشاره کرد که به شدت توسط طرفداران بازی مورد استقبال قرار گرفت. از افتتاحیه تا اختتامیه قسمت دوم مدرن وارفر، همه چیز در روایت به بی‌نقص‌ترین شکل ممکن صورت گرفت. در گیم‌پلی نیز با یک سری طراحی مراحل خارق‌العاده، اینفینیتی وارد نشان داد که دقیقا می‌داند چگونه باید طرفداران را تا آخرین لحظات بازی بر سر جایشان میخ‌کوب کند. یکی از موضوعاتی که در قسمت دوم مدرن وارفر کاملا مشهود و ملموس بود، طراحی یک آنتاگونیست درست و جذاب بود که همراه با یک پیچش داستانی خارق‌العاده روند بازی و داستان را خیره‌کننده می‌کرد و شاید مدرن وارفر 2 شروع کننده این رویه برای استودیوهای سازنده کال آو دیوتی بود که یک پروتاگونیست خوب برای بازی‌های این سری مانند منندز در بلک آپس 2 بسازند.

قسمت سوم مدرن وارفر بعد از چند سال وقفه در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و این در حالی بود که در سال ۲۰۱۰ خیلی از اعضای اصلی سازنده مدرن وارفر از اینفینیتی وارد رفته بودند که استودیو Respawn Entertainemnt را تشکیل دادند. اعضایی مانند وینس زمپلا، جیسون وست و محمد علوی که پایه‌گذاران مدرن وارفر و دلیل اصلی محبوبیت زیاد این سری بودند؛ اما به هر حال قسمت سوم با اعضای جدید اینفینیتی وارد منتشر شد و قرار بر این بود که قسمت سوم، داستان این سری را به پایان برساند. بار دیگر شخصیت‌های فرعی دیگر مانند سندمن و یوری از جذابیت‌های داستان و روایت بودند و البته آنتاگونیست این قسمت یعنی ماکاروف، یکی از بهترین طراحی و شخصیت‌پردازی‌های این سری را داشت. داستان قسمت سوم دقیقا بعد از پایان قسمت دوم شروع می‌شد اما به طور کلی داستان از چند زاویه مختلف روایت می‌شد. چند تیم حرفه‌ای که برای دستگیری ماکاروف و تمام کردن نزاع داخلی روسیه و جنگ بین روسیه و آمریکا دست به خطرناک‌ترین عملیات‌های ممکن می‌زدند. ترکیب مک‌تاویش و پرایس دوباره در این قسمت یکی از جذاب‌ترین ترکیبات بود و حال که هم مک‌تاویش و هم پرایس کاپیتان‌های تیم بودند و شخصیت یوری (شخصیت قابل بازی) که در ابتدای بازی به آن‌ها اضافه می‌شود و با تایید و رضایت این دو در تیم دلتا باقی می‌ماند ماموریت‌های جذابی را رقم می‌زد. از طرفی دیگر تیم سندمن، گرینچ و فراست (شخصیت قابل بازی) در ماموریت‌های داخل شهری و تحت عنوان تسک فورس، به دیگر تیم‌ها کمک می‌کردند تا جلوی حملات تروریستی افراطی‌های روس را بگیرند.

به هر حال سری مدرن وارفر در سال ۲۰۱۱ و با قسمت سوم پایان یافت که حقیقتا یکی از جذاب‌ترین پایان‌ها را داشت؛ با این که گیمپلی بازی پیشرفت چندانی نداشت اما پایان یافتن یکی از جذاب‌ترین خط‌های داستانی سری کال آو دیوتی و حتی یکی از موفق‌ترین سری بازی‌های ویدیویی چیزی بود که انتظارش را داشتیم و به لطف اینفینیتی وارد این اتفاق افتاد. بعدها شایعه‌های مختلفی مبنی بر ساخت قسمت چهارم و زنده بودن یک سری از شخصیت‌هایی که مرگ آن‌ها را در این سه قسمت دیدیم منتشر شد که حتی عکسی از شخصیت سندمن به بیرون درز کرد که لوگوی مدرن وارفر 4 روی آن قرار گرفته بود که بالاخره اکتیویژن تایید کرد که فعلا خبری از سری مدرن وارفر نیست. اینجا بود که طرفداران این سری در این چند سال ناامید شدند که دیگر خبری از مدرن وارفر نخواهد بود.

در انتظار رفیق قدیمی

همه‌چیز در ابتدا رویایی برایمان آغاز شد؛ حتی باورم نمی‌شد که این کاپیتان پرایس است اما وقتی سیگار برگ روشن و مدل گرفتن اسلحه بزرگ با یک دست و سیبیل‌های جذاب پرایس را دیدم متوجه شدم که این قطعا یک مدرن وارفر است. اما همه چیز کمی عجیب بود؛ دیگر خبری از آن پرایس شکست‌خورده و غمگین انتهای قسمت سوم نبود و آن پیرمرد کارکشته حالا جوان‌تر از قبل شده و در صدایش بشاشیت و مصمم بودن موج می‌زند. لوگوی انتهای نمایش بازی که نام Call of Duty: Modern Warfare مهر ابطالی بر تمام ایده‌ها و نظریه‌هایمان زده بود و حال متوجه شدیم که با چه چیزی رو به رو هستیم. این بازی در حقیقت بازسازی بر سری مدرن وارفر است؛ البته ماجرا همین‌جا ختم نمی‌شود و روایت کمی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.

این بازی در حقیقت بازسازی تمامی این سه قسمت است اما تنها شخصیت آشنا از سری مدرن وارفر، کاپیتان پرایس است که بسیار جوان‌تر از آن چیزی است که در بازی‌های قبلی دیده بودیم و خبری از مک‌تاویش و دیگر شخصیت‌های آشنا نیست. البته به این موضوع باید اشاره کرد که سازندگان این بازی اشاره چندانی به بخش داستانی و کمپین نداشته‌اند تا با این که مدت زمان بسیار کمی تا انتشار این بازی باقی مانده است، اما تنها یک تریلر مربوط به داستان منتشر شده است.

نکته جالب در تریلرهای داستانی بازی به نظر می‌رسد که داستان بازی از دید یک شخصیت کاملا جدید روایت می‌شود و قرار است از دید یک کودک جنگ و بومی منطقه داستان روایت شود. با توجه به دیالوگ‌هایی که در این تریلرها دیدیم، متوجه شدیم که مضمون بازی به شدت ضدجنگ خواهد بود و هم‌چنین قرار است انتقاد تندی به مسائل سیاسی و جنگی آمریکا شود.

راهی که سازندگان Call of Duty Modern Warfare جدید برای نشان دادن پیام‌های ضدجنگ طی کرده‌اند به حدی پیش رفته است که تک تک انسان‌های داخل بازی قابل کشتن هستند. اگر قسمت‌های قبلی را به یاد داشته باشید، در صورت کشتن انسان‌های عادی بازی از چکپوینت شروع می‌شد و به شما گوش‌زد می‌کرد که دیگر دست به کشتن انسان‌های بی‌گناه نزنید. اما در این بازی خبری از بی‌گناهی نیست و ممکن است یک زن از روی زمین اسلحه سرباز مرده را بردارد و به سمت شما شلیک کند. اگر می‌توانید بدون کشتن او را مهار کنید که امتیاز ویژه‌ای در نهایت به دست می‌آورید اما فکر نکنم که تا آخر بتوانید به راحتی این رکورد را حفظ نمایید و بدون کشتن کسی بازی را به پایان برسانید. حتی در برخی از مصاحبه‌ها سازندگان اعلام کردند که نوزادی داخل گهواره را نیز می‌توانید بکشید که البته تمامی این موضوعات در انتهای هر مرحله امتیاز منفی به شما می‌‌دهد و در نهایت و با جمع‌آوری این امتیازات احتمالا پایان‌های متفاوتی دریافت می‌کنید. این موضوع حداقل برای من بسیار هیجان‌انگیز است چرا که چهره واقعی جنگ به راحتی از این راه به نمایش کشیده می‌شود.

سازندگان بارها نشان داده‌اند و گفته‌اند که بازی تا حد بسیار زیادی واقع‌گرایانه خواهد بود و این مورد گریبان‌گیر تمامی بخش‌ها مانند داستان، گیم‌پلی و گرافیک شده است و سازندگان تاکید کرده‌اند که علاوه بر اینکه واقع‌گرایی ویژگی بسیار مهمی خواهد بود، بازی تا حد زیادی فرمول‌های شبیه‌ساز را رعایت خواهد کرد. یعنی گیمپلی بازی حاوی المان‌های مهم نبرد تاکتیکال خواهد بود که قبلا کمتر در این سری دیده بودیم و در این قسمت بیشتر به این موضوع اشاره خواهد شد.

به نظر می‌رسد که برای شخصیت‌های اصلی نیز قرار است شاهد کارکترهای جدید باشیم که از بین این کارکترها، دو شخصیت قابل بازی با نام‌های «سروان کایل گریک» (از سرویس پلیس سیاسی) و «افسر الکس» (از سازمان CIA) وجود دارند و بقیه شخصیت‌ها یعنی کاپیتان پرایس، فرح و … نیز در بازی حضور دارند که قابل بازی نیستند؛ البته یک سری شایعاتی وجود دارد که در یکی از مراحل قرار است کنترل کاپیتان پرایس را در دست بگیریم و به جای او بازی کنیم.

یکی از نکاتی که در تریلرهای داستانی بازی نظرم را به خود جلب کرد، لوکیشن‌های آشنا بود که از جمله آن‌ها می‌توان به مرحله No Russian در قسمت دوم مدرن وارفر اشاره کرد و هم‌چنین در مرحله فلش‌بک در قسمت اول مدرن وارفر نیز، شهربازی مشابه به آن مرحله دیدیم که البته هنوز سازندگان چیزی از این موضوع منتشر نکرده‌اند. به طور کلی برای داستان، سازندگان بسیار ساکت بوده‌اند و به نظر می‌رسد که در حال پخت و پز یک روایت فوق‌العاده هستند.

هیچ‌چیز متمدنانه‌ای در جنگ وجود ندارد

در نمایش‌های بخش چند نفره Call of Duty Modern Warfare جدید دیگر به این نتیجه رسیده‌ایم که قرار است با یکی از کامل‌ترین بخش‌های چندنفره تاریخ کال آو دیوتی رو به رو باشیم و اینفینیتی وارد هر آنچه در چنته داشته در این بازی پیاده‌سازی کرده است تا انتظار برای تجربه آن برایمان سخت‌تر شود. البته اینفینتی وارد کمی حال ما را درک کرد و یک بتای خصوصی و یک بتای عمومی برای بازی در نظر گرفت و توانستیم کمی به تجربه آن بپردازیم و از همین تجربه متوجه شدیم که قرار است با یک گیمپلی معتادکننده رو به رو باشیم.

اولین نکته‌ای که در گیمپلی بخش چندنفره نظرم را به خود جلب کرد، حالت کاملا تاکتیکال بود که اگر در گذشته تجربه بازی‌هایی همچون Rainbow Six Siege را داشته باشید متوجه می‌شوید که راجع به چه چیزی صحبت می‌کنم و کمی کارتان راحت‌تر خواهد شد. البته که نسبت به رینبوسیکس با دنیای بسیار بزرگ‌تر، شلوغ‌تر، دیوانه‌تر و مخرب‌تری رو به رو هستیم و این تاکتیکال بودن تنها به مبارزات با اسلحه مربوط نمی‌شود و تقریبا قدم به قدم پیروزی در یک نبرد باید با چیدن بهترین استراتژی‌های ممکن و تاکتیکال صورت بگیرد. از نوع گرفتن اسلحه، جای‌گیری و پناه‌گیری، انتخاب تسلیحات و استفاده از وسایل نقلیه کاملا مشخص است که باید از همین ابتدا یک تیم خوب جمع کنید که با یک استراتژی صحیح در میدان نبرد پیش‌برود.

در بازی قرار است شاهد نقشه‌های مختلف و زیادی باشیم. تا به حال چندین نقشه از بازی به نمایش درآمده است که هر کدام از آن‌ها به مقصود مود خاصی ساخته شده‌اند. به عنوان مثال در یکی از نقشه‌ها و مود‌ها به نام Operation Gunrunner قرار است شاهد فضای کوچک‌تری نسبت به بقیه نقشه‌ها باشیم که در آن نبرد به سنگین‌ترین، شلوغ‌ترین و انفجاری‌ترین حالت ممکن انجام می‌شوید و در دو گروه مهاجم و مدافع در مقابل یک‌دیگر قرار می‌گیرید. از طرفی دیگر از بالای سرتان موشک‌های انفجاری به سرتان فرو می‌ریزد و باید از محیط فرار کنید؛ این مود به قدری جذاب خواهد بود که فکر کنم ساعت‌ها طول می‌کشد که بتوان به آن عادت کرد و چالش بسیار زیادی را با خود به همراه خود خواهد داشت.

محیط بازی بسیار واقع‌گرایانه خواهد بود. فکر کنم چندین بار تا به حال راجع به توجه سازندگان به واقع‌گرایانه بودن بازی اشاره کرده باشم اما حقیقت ماجرا این است که به قدری در بازی المان واقع‌گرایی مورد توجه قرار گرفته است که حتی اگر بخواهم نیز نمی‌توانم به آن اشاره نکنم. در استریم زنده چهار ساعته‌ای که از بخش چندنفره بازی به نمایش گذاشته شد، واقع‌گرایی طراحی محیط بازی اولین چیزی بود که به نمایش گذاشته شد و راجع به آن صحبت شده بود؛ حتی به قدری این واقع‌گرایی جدی است که یک سری از لوکیشن‌های بازی واقعی است و تنها تغییرش با لوکیشن‌های واقعی این است که به خاطر وجود جدال و جنگ، این محیط‌ها کمی تخریب  و از شکل سالم و بی‌اشکال خود خارج شده‌اند.

نکته‌ای که شاید در ابتدا و در بتای بازی متوجه آن نشوید، ترکیب اسلحه مدرن و کلاسیک در بازی است. لازم به ذکر است که این بازی بیشترین ترکیبات اسلحه در تاریخ کال آو دیوتی را به خود اختصاص داده است. استفاده از انواع گجت‌‎های مختلف چه قدیمی و چه مدرن نکته‌ای است که با یک تعادل بسیار منطقی در بتای بازی قابل لمس بود. استفاده از Droneها و تانک‌ها و تعادلی که میان آن‌ها ایجاد شده است نه تنها در بتا بلکه از نمایش‌های ابتدایی بخش چندنفره بازی قابل مشاهده بود. بر خلاف چیزی که نظر شخصی خودم بود و خیلی اشکالات دیگری که در بازی‌هایی با بخش چندنفره مشابه دیده بودم، در این بازی همه اسلحه به درستی در بازی قرار گرفته است تا یک مبارزه مساوی و منطقی بین دو تیم صورت بگیرد.

اینفینیتی وارد برعکس خیلی دیگر از استودیوها کاملا آموخته است که این روز‌ها سرعت بالا در بازی‌های اکشن طرفداران زیادی دارد و به همین دلیل تنها با تماشای نمایش‌های بازی متوجه این موضوع خواهید شد که سرعت بازی بسیار بیشتر از چیزی است که در دیگر قسمت‌های این سری دیده بودید. البته در بلک آپس 4 نیز چنین سرعتی بر مبارزات حاکم بود اما یک سری مشکلات طراحی مرحله گریبان‌گیر آن بود که به نظر می‌رسد در مدرن وارفر دیگر شاهد چنین موضوعی نیستیم. حتی در استریم زنده بخش چندنفره بازی، وقتی استریمر معروف یعنی داکتر دیسریسپکت در حال تجربه آن بود، با صدای بلند (مثل همیشه) گفت که بازی خیلی پرسرعت است و هماهنگ شدن با آن کمی در ابتدا زمان خواهد برد. راستش را بخواهید بتای عمومی بازی نیز به همین شکل بود؛ طراحی نقشه‌های بازی به شکلی است که به سرعت می‌توانید منطقه حضور خود را در بازی عوض کنید و سریعا به دشمن شبیخون بزنید.

بیایید کمی بیشتر راجع به اسلحه در بازی صحبت کنیم؛ سازندگان قول داده‌اند که در تاریخ کال آو دیوتی چنین لیستی از اسلحه وجود ندارد و بیشترین انتخاب اسلحه در سری متعلق به این قسمت یعنی مدرن وارفر است. اسلحه مدرن و کلاسیک نیز تفاوتی ندارد، همه جور اسلحه در بازی حضور دارد تا بتوانید به راحتی و به بهترین نحو ممکن بازی را پیش ببرید. در لایواستریم بخش چندنفره و در مود Deathmatch دیدیم که چگونه اعضای تیم با انتخاب اسلحه مورد علاقه‌شان بازی را تجربه می‌کنند و تعادلی که در روند گیمپلی با انتخاب این اسلحه‌ها به وجود می‌آید واقعا ستودنیست. از گجت‌های مورد استفاده در بازی می‌توان به دُرون‌ها اشاره کرد که به نظر بسیار مهم می‌آیند و برای نبردهای مهم باید حداقل دو نفر در تیم باشند که بتوانند به خوبی از درون برای عملیات تعقیب محافظت استفاده کنند. حمایل اسلحه‌ها که پیشتر توسط خود این سری برای اولین بار به بازی‌های شوتر معرفی شد، در این قسمت کمی حالت واقع‌گرایانه‌تر به خود گرفته‌اند. دیگر خبری از آن توانایی‌های خوف و عجیب نیست که به شما قابلیتی به شدت عجیب و غریب خواهد داد که به جز عصبی کردن پلیرها کار دیگری نمی‌کنند.

همکاری در تیم بسیار حائزاهمیت است، اگر در طول مبارزه دشمنی را دیدید می‌توانید موقعیت احتمالی او را به هم‌تیمی‌هایتان گزارش بدهید و اگر کسی نزدیک به او بود می‌تواند حواس خود را جمع کند و احتمالا او را بکشد. توجه داشته باشید که این همکاری در صورت این‌که هر فرد در تخصص خود ماموریتش را به درستی انجام بدهد به راحتی تیم شما را نسبت به تیم حریف برتر می‌سازد. کارهای تیمی در بازی‌های شبیه‌ساز جنگ بسیار کمتر دیده شده و شاید در بازی‌های فانتزی‌تری همچون Overwatch چنین موضوعاتی را دیده باشیم اما به لطف درک بالای سازندگان حال کمی بیشتر به این موضوع پرداخته شده است.

جنگ درست، جنگ غلط؛ مرز میان آن

دیگر از بلک آپس 4 به این نتیجه رسیده‌ایم که اکتیویژن به گرافیک چشم‌نواز اهمیت ویژه‌ای می‌دهد. فیزیک و تخریب‌پذیری در قسمت قبلی این بازی به شکل عجیبی دوست داشتنی بود و ترکاندن اشیا مختلف در بازی به یکی از نکات محبوب این بازی بدل شده بود.

در نمایش‌های بازی نیز تقریبا به این نتیجه رسیدیم که گرافیک واقع‌گرایانه یکی از مهم‌ترین المان‌های موجود در بخش بصری بازی است. محیط طبیعی بازی و استفاده از لوکیشن‌های واقعی اولین قدم بزرگ اینفینیتی وارد برای تغییر کلیت بصری سری بوده که البته در مدرن وارفرهای قبلی نیز از جمله نکات مثبت این زیرسری بوده است اما در قسمت جدید به لطف تفاوت تکنولوژی نسبت به چند سال قبل کال آو دیوتی هیچ‌وقت انقدر واقع‌گرایانه نبوده است و تجربه آن هیچ‌وقت انقدر چشم‌نواز نبوده.

برای شخصیت‌های اصلی بازی هم‌چون کاپیتان پرایس، فرح، الکس و کایل از موشن کپچرهای بازیگران معروف استفاده شده است که البته شاهد یک سری تغییرات ظاهری در کاپیتان پرایس بوده‌ایم اما به حدی نیست که نتوان با آن کنار آمد. کاپیتان پرایس بسیار جوان‌تر از قسمت‌های قبلی مدرن وارفر است و سازندگان نیز خود گفته بودند که جلوه‌ای از دوران جوانی این شخصیت را به نمایش خواهند گذاشت. هنوز کاملا مشخص نیست که این دوره داستانی مربوط به قبل از سه‌گانه است یا خیر اما با توجه به این که نام Soft Reboot به این بازی خورده است، باید منتظر ارجاعاتی به این سه‌گانه باشیم.

فیزیک و تخریب‌پذیری نقش ویژه‌ای در جذابیت‌های بصری بازی دارند؛ با توجه به این انواع و اقسام موشک‌ها، تانک‌ها، گجت‌های انفجاری و اسلحه‌ بزرگ در بازی وجود دارند کاملا قابل انتظار بود که فیزیک بازی بسیار قدرتمند و چشم‌نواز باشد. در بتای عمومی بازی با وجود انفجارهای متعدد به هیچ‌وجه شاهد کم شدن کیفیت بافت‌ها و افت فریم نبودیم و این موضوعی است که شاید نه تنها در کال آو دیوتی، بلکه در دیگر سری‌های مشابه مثل بتلفیلد نیز برای پلیرها مشکل‌ساز می‌شد. اما در مدرن وارفر به نظر می‌رسد که دیگر شاهد چنین مشکلاتی نیستیم و هر چقدر که دوست دارید، می‌توانید به ترکاندن محیط بپردازید و از ضیافت انفجارها نهایت لذت را ببرید.

انیمیشن‌های بازی در بازی پردازش سریعی دارند؛ یعنی اگر دکمه سرعت را نگه‌دارید کاملا متوجه سرعت بالای بازی خواهید شد و حال تصور کنید که در یکی از مودهای ۳۰ مقابل ۳۰، شصت سرباز تشنه به خون یک‌دیگر با سرعت بالا در حال دویدن هستند. آن‌قدر این موضوع در بازی لذت‌بخش است که فکر نکنم روند و جریان بازی خسته‌کننده بشود و در ساعات انتهایی بتای عمومی بازی حسرت این را می‌خوردم که برای تجربه این جو و اتمسفر باید مجددا یک ماه دیگر صبر کنم.

برای موسیقی بازی «سارا شچنر»، به عنوان موزیسین اصلی در نظر گرفته شده است. البته این موزیسین ماهر و کاربلد چندان با فضای کال آو دیوتی ناآشنا نیست و او پیش‌تر موسیقی قسمت اینفینیت وارفر را نواخته است و هم‌چنین به عنوان موزیسین مهمان در قسمت سوم مدرن وارفر حضور یافته بود و با کار روی دیگر بازی‌هایی همچون اسسینز کرید یونیتی، اسسینز کرید اوریجینز و عنوان ساخته شده توسط Bioware یعنی بازی انتم نیز نشان داد که به خوبی توانایی ساخت موسیقی جذاب برای یک بازی ویدیویی را دارد. در نمایش‌ها و نسخه بتای بازی نیز به این نتیجه رسیده‌ام که آلبوم موسیقی بازی بسیار شنیدنی خواهد بود. از آنجا که سازندگان بارها اشاره کرده‌اند که تا آخرین حد توانشان چهره واقعی جنگ را نشان خواهند داد، به نظر می‌رسد که قرار است موسیقی‌های حماسی، احساسی و استرس‌زا ترکیب گوش‌نوازی را به بازی اضافه کنند که برای شنیدن آن بسیار منتظر هستم.

مودهای بخش چندنفره

سازندگان روی این موضوع تاکید داشته‌اند که می‌خواهند تکرارپذیری را به کال آو دیوتی بیاورند که حقیقتا یکی از مهم‌ترین نکاتی است که همه ما از یک بازی شوتر اول شخص و بخش‌ چندنفره‌اش می‌خواهیم. آوردن مودهای مختلف به بازی از جمله نکاتی است که این مهم را ارزنده داشته است.

جز اولین مودهایی که در بازی به نمایش در آمد، مود ۲ مقابل ۲ بود که باعث شد نظر خیلی‌ها به سمت این بازی جذب شود؛ حتی کسانی که در گذشته از بخش چندنفره بازی ایراد می‌گرفتند نیز از این مود به وجد آمده بودند. نکته‌ای که در مبارزه ۲ مقابل ۲ بسیار حائزاهمیت است، سرعت نسبتا بیشتر آن به دیگر مودهاست. برای پیروز شدن در این مود تقریبا باید در بهترین شکل ممکن اسلحه خود را انتخاب کنید و بتوانید حرکات دشمن را به خوبی شناسایی کنید. پلیرهای موقعیت حفظ‌کن (کمپرها!) به هیچ وجه نمی‌توانند در این مود پیروز شوند چرا که از طراحی بازی در این مود تا نقشه و جو حاکی بر آن همگی باعث می‌شوند که نتوانید به راحتی در جای خود بایستید و با این که هر راند این بازی خیلی زود به پایان می‌رسد اما این راندهای کوتاه همراه با استرس زیاد و جذابیت بالایی هستند.

اگر هم به مودهای شلوغ علاقه دارید، اصلا نگران نباشید. سازندگان قول داده‌اند که در یک سری از مودها حدود ۱۰۰ بازیکن در زمین نبرد حضور دارند که به راحتی این میدان نبرد را تبدیل به دارالمجانینی خواهند کرد که هزاران گلوله در طی این نبرد به پرواز در می‌آیند. نکته قابل توجه در تفاوت‌های بین نبردهای پر پلیر و کم‌پلیر اینجاست که نقشه بازی در بعضی آن‌ها یکی هستند و با این که نقشه‌ها ممکن است یکی باشند اما سازندگان جوری محیط بازی را انتخاب کرده‌اند که بتوانید به راحتی از تجربه آن لذت ببرید که نشان‌دهنده قدرت طراحان بازی است.

در هر مسابقه می‌توانید ۵ لی‌اوت برای اسلحه‌ خود استفاده کنید که بیش از ۳۰۰ مود برای این اسلحه‌ در نظر گرفته شده است. این مودها را بهتر است که در ساعات ابتدایی یاد بگیرید و کار کردن با آن‌ها و ماهر شدن در آن‌ها وضعیت کلی شما را در مبارزات بهتر خواهد کرد. یکی از قابلیت‌هایی که از بازگشت آن قطعا طرفداران قدیمی سری خوشحال می‌شوند جووایز قتل‌های پشت هم هستند. یعنی اگر چند دشمن را پشت یک‌دیگر بکشید به شما جایزه‌ای داده می‌شود که این جوایز معمولا رادارهای تشخصی موقعیت دشمن و ساپورت‌های هوایی خواهند بود که به برتری شما در میدان نبرد کمک ویژه‌ای خواهند کرد.

سازندگان سعی کرده‌اند که بازی را بسیار آزادانه برای پلیرها بسازند. یعنی در طول بازی می‌توانید با توجه به سبک بازی خودتان نقشی در پیروزی گروه داشته باشید. به عنوان مثال اگر شما یک تک‌تیرانداز خوب هستید، پس موقعیت‌هایی برای شما در نظر گرفته شده است که به راحتی از این قابلیت خود استفاده کنید. حتی اگر علاقه و توانایی زیادی برای سورپرایز کردن دشمنان دارید و می‌توانید با المان‌های مخفی‌کاری ضربه‌ای به دشمنان خود بزنید.

استفاده از وسایل نقلیه جنگی مانند، ساپورت هوایی و تانک نیز از جمله نکاتی است که قطعا زمین نبرد را بیشتر شبیه به واقعیت خواهد کرد. البته این ویژگی‌ها تنها برای مودهای شلوغ استفاده خواهد شد و قطعا در مودهای ۲ مقابل ۲ منطقی نیست که با تسلیحات بزرگ به سراغ یک‌دیگر برویم. جزئیات کوچک و شاید بی‌اهمیتی که در بازی وجود دارد نیز رنگ واقعیت به خود گرفته‌اند؛ به عنوان مثال دیگر مانند قسمت‌های قبلی هنگام شروع بازی از همان زمین نبرد شروع نخواهید کرد و برای ورود به بازی، ابتدا سوار بالگردی هستید و از بالگرد پیاده خواهید شد که این بالگرد در حقیقت نقش بارگذاری بازی از جمله کدهای داخل بازی و سرور خواهد بود.

بخش احیا شدن یا همان Respawn در بازی همانند دیگر بازی‌های مشابه خواهد بود و برای بازگشت به زمین نبرد و آن راند دیگر تنها یک مکان برایتان در نظر گرفته نخواهد شد و چندین نقطه احیا در بازی وجود دارد که بسته به امن بودن هر کدام در یکی از آن‌ها به بازی برمی‌گردید و هم‌چنین احیا شدن در مدت زمان بسیار کمی اتفاق می‌افتد تا هر چه سریع‌تر به بازی برگردید و به هم‌تیمی‌هایتان کمک کنید.

مدرن وارفر می‌خواهد کامل‌ترین باشد

چیزی که تا به امروز مشخص است، اکتیویژن کلی برنامه ریخته است تا این بتواند یکی از بهترین، پرفروش‌ترین و مهم‌ترین بازی‌های این سری را روانه مارکت کند. برخلاف چیزی که خودم تصور می‌کردم، اکتیویژن خیلی از سیاست‌های اقتصادی خود را عوض کرده و تصمیم گرفته است تا بیشتر به رضایت پلیرها بپردازد. در اولین اقدام جدی در این موضوع، اکتیویژن تصمیم گرفته است تا محتوای مهمی که بعد از عرضه بازی اصلی منتشر می‌شود را به صورت رایگان برای پلیرها منتشر کند.

اگر بخواهم با یک بند این مقاله را جمع کنم، به این نکته اشاره می‌کنم که اینفینیتی وارد و اکتیویژن با بهترین تصمیم‌گیری‌ها و رو کردن تمامی المان‌های خوب و مناسب در یک بازی اکشن سعی کرده‌اند تا مدرن وارفر را تبدیل به یک عنوان قابل قبول بکنند و خوش‌بختانه تمامی این مواردی که در بالا اشاره کردم، گواهی بر حرف‌های من هستند. کراس‌پلتفرم بودن بازی، محتویات بعد از انتشار اختصاصی و البته رایگان (برخلاف دیگر قسمت‌های کال آو دیوتی)، بازگرداندن یکی از محبوب‌ترین زیرسری‌های کال آو دیوتی و تازه کردن المان‌های آن در کنار نگه‌داشتن فندانسیون اصلی دلایل کافی هستند که جذابیت را بار دیگر به این سری بازگردانند. این بازی در کمتر از یک ماه دیگر و در تاریخ ۲۵ اکتبر برای سه پلتفرم اصلی یعنی PC, PS4 و Xbox One در دسترس خواهند بود. پس برای یکی از جنجالی‌ترین، جذاب‌ترین و نفس‌گیرترین سری‌های اکشن آماده باشید.


ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید